زندگی کتابی است ، که بدون سفر یک صفحه آن بیشتر خوانده نمی شود.

(Augustine of Hippo)

 

فاطمه قلي پور کالمرزي -کوچ عشاير همواره يکي از زيباترين جاذبه هاي گردشگري ايران به شمار مي رود که اگر مورد توجه قرار گيرد مي تواند سهم عمده اي از درآمد گردشگري را عايد کشور کند.

عشاير هميشه يادآور کوچ و زندگي دسته جمعي بوده اند، عشاير و نوع زندگي آنها، زبان ، موسيقي ، غذاهاي محلي ، پوشاک ، ترانه ، صنايع دستي ، رقص و لباس هاي محلي به همراه آيين هايي مانند جشن هاي محلّي و عروسي هميشه ازمهمترين جاذبه هاي ايلات و عشاير بوده است.

کوچ سنتي گله هاي عشايري از ييلاق به قشلاق و بالعکس مناظر طبيعي زيباي مسير کوچ از جمله آبشارها، تنگه ها، جنگل ها و مراتع سرسبز و رودخانه ها از ديگر جاذبه هاي گردشگري مناطق عشايري است.

عشاير کساني هستند که کوچ نشين اند، کساني که زندگي و خانه و کاشانه شان را حداقل سالي دو بار همراه با دام و سر پناه خود مسير ييلاق به قشلاق و بالعکس را طي مي کنند .

گردشگران بسياري در سراسر جهان هستند که تمايل دارند از نزديک سبک زندگي اين مردمان زحمتکش را مشاهده کرده و چند روزي را در کنار آنان نظاره گر فعاليت هايي چون دوشيدن شير، تهيه ماست، کره گيري، روغن گيري، پشم چيني، قالي بافي و بسياري کارهاي ديگر باشند.

با توجه به پراکندگي عشاير در بخش وسيعي از کشور هر يک براساس ويژگي هاي جغرافيايي و اقليمي محيط زيست خود داراي فرهنگ، گويش، آداب و رسوم، پوشش و حتي نوع کوچ (عمودي و افقي) خاص خود را دارا هستند و از اين حيث سبب شده اند جامعه عشايري ايران نيز سيمايي متنوع و گوناگون داشته باشند. اين امر موجبات پويايي هر چه بيشتر گردشگري عشايري را براي متوليان امر فراهم مي کند تا برنامه هاي گوناگوني را بر حسب سليقه گردشگران تنظيم کنند.

آنچه که درصنعت گردشگري از اهميت بالايي برخوردار است تنوع و گوناگوني فرهنگ ميان عشاير است که زمينه بسيار مناسبي را براي استقبال گردشگران فراهم مي کند.

براي نمونه گردشگري که براي يک بار به مناطق عشايري استان بوشهر يا خوزستان سفر کرده براي بار دوم علاقمند تجربه حضور در ميان عشاير آذربايجان يا اردبيل خواهد بود. البته اين سفر دوباره گردشگر مستلزم رضايت از سفر قبلي، احساس امنيت و برنامه ريزي صحيح واز همه مهمتر تبليغات درست و گسترده است که در صورت نبود موارد فوق نه تنها بازگشت صورت نخواهد گرفت بلکه سبب تبليغات منفي نيز خواهد شد.

جاذبه هاي گردشگري -به طور کلي جاذبه هاي گردشگري عشايري را مي توان به موارد ذيل طبقه بندي کرد: چادر،يکي از زيباترين جاذبه ها در اين خصوص نوع سر پناه عشاير نقاط مختلف است

تصور همراه شدن با انسان هايي که ساده و سبک بار سفر مي کنند و هر روز با طي مسيري چند فرسخي سياه چادر خود را در اين دشت و صحرا برافراشته مي کنند براي بسياري از گردشگران هيجان انگيز است و آنان نيز علاقمند تجربه کردن اين سبک زندگي هستند.

اقامتگاهي که با هتل هاي امروزي تفاوت هاي بسياري دارد .آنچه جذابيت زندگي در چادر را براي گردشگران صد چندان کرده ودر واقع بدان روح مي دمد، ويژگي هاي فرهنگي عشاير در مواردي چون بر پايي جشن ها است که به سبب تنوع و زيبايي يکي از راه هاي اصلي جذب توريسم محسوب مي شود.

تنوع غذا، شيوه غذا خوردن، پخت نان، اعتقادات و باورها، نوع ارتباط افراد ايل با يکديگر و کارهاي روزمره عشاير همچون شير دوشي، ماست زني، کره گيري، موسيقي، ترانه و صنايع دستي ا زجمله اين قابليت هاست.

نقش زنان در پيشبرد گردشگري عشايري

زنان عشايري زنان قدرتمندي هستند که بخش عمده اي از مسئوليت هاي زندگي کوچ نشيني بر دوش آنها است. مسئوليت هايي که هر کدام در ذهن گردشگران چون يک جاذبه از سبک خاصي از زندگي تجلي پيدا مي کند. تربيت کودکان، قالي بافي، جاجيم بافي، شير دوشي، ماست زني، کره گيري و بسياري فعاليت هاي ديگر در ايل از سوي زنان انجام مي گيرد.

براي گسترش گردشگري عشايري در ابتدا بايد به زنان عشايري آموزش هاي کافي را ارائه کرد و بر اساس نقش مهم و موثري که آنان در خانواده و ايل دارند به بهبود کيفيت گردشگري عشايري کمک کرد چرا که در بسياري از موارد در ذهن مردم کوچ نشين تصوير مناسبي از يک گردشگر وجود ندارد و گردشگر بيشتر بيگانه اي تصور مي شود که تصور مي شود که قصد حضور در زندگي شخصي مردم ايل را دارد. البته نبايد گمان برد که مردم عشاير مهمان نواز نيستند، بلکه بعکس مردم کوچ نشين انسان هايي بسيار ساده، بي آلايش و مهمان نوازند

DESIGN BY SOORI
تمامی حقوق مادی و معنوی این وب سایت برای مدیران این سایت محفوظ می باشد